Her telin kendi yüzeyi vardır ve yay o yüzeye dik gelmelidir. Açı bozulduğunda yay komşu tele değer.
Gövdenin öne eğimi, orta tellerin yüzeyini yay koluna uygun hâle getirir. Bu değme, ezgiye ait olmayan bir ses katar.
Alttaki mil çevrilerek gövde küçük ölçüde döndürülür. Bu döndürme tel geçişlerini kolaylaştırır.
Aşırı döndürme ise sol elin sap üzerindeki hareketini kısıtlar. Döndürme küçük tutulur ve gözle kontrol edilir.
Doğru açı bulunduğunda yay, köprü ile tuşe arasındaki sabit bir noktada kalır.
Yayın köprüye yaklaşması sesi parlaklaştırır, uzaklaşması yumuşatır. Bu bilinçli bir tercih olmalıdır. Bu nokta çalışma boyunca korunur.
Açı kontrolü ayna karşısında yapılır. Öğrenci yayın yolunu gözle izler.
Kayıt almak da yararlıdır; ses üzerindeki dalgalanma açı bozukluğunu gösterir. Ayna karşısında yapılan kısa denetim yeterlidir.
Açı bozukluğu çoğunlukla oturuş değişince ortaya çıkar. Bu yüzden oturuş sabitlenir.
Öğrenci açıyı hissederek bulmaya başladığında yay yolu kendiliğinden düzelir. Oturuş değiştiğinde açı yeniden kurulur.
Derslerimizde gövde açısı, yay yolu çalışmalarıyla birlikte yürütülür.