Uzun hava, belirli bir ölçüye bağlı kalmadan icra edilen ezgi türüdür. Serbestlik burada keyfîlik anlamına gelmez.
Ezginin kendi iç akışı vardır. Cümleler nefes uzunluğuna benzer bir düzende kurulur.
Sözlü uzun havalarda söz akışı süreyi belirler. Çalgı, sözün soluğunu izler. Söz bittiğinde çalgı cümleyi tamamlar.
Cümle sonlarında uzayan sesler kullanılır. Bu sesler dinleyiciye durak hissi verir.
Süslemeler uzun havada daha belirgindir. Serbest akış, ayrıntıya yer açar. Ayrıntı burada daha iyi duyulur.
Uzun hava çalışması ölçülü eserlerden sonra başlar. Ölçü duygusu oturmadan serbest icra dağınık olur.
Kaynak kayıt dinlemek bu türde daha da önemlidir. Nota, serbest akışı yeterince gösteremez. Dinleme çalışmanın ilk adımıdır.
Öğrenci önce kayıttaki icrayı yakından izler. Sonra kendi soluğunu kurmaya başlar.
Yay kullanımı uzun havada uzun ve sürekli çekişlere dayanır. Yay paylaşımı bu yüzden önceden planlanır. Plan yapılmadan yay cümle ortasında tükenir.
Uzun hava, öğrencinin kendi tonunu en açık gösterdiği türdür. Derslerimizde uzun hava, ölçülü dağar oturduktan sonra ayrı bir çalışma alanı olarak ele alınır.